Een smaakvol geloof

Jezus sprak de woorden: “Een slaaf is niet meer dan zijn heer. Als zij Mij vervolgd hebben, zullen zij ook u vervolgen; als zij Mijn woord in acht genomen hebben, zullen zij ook het uwe in acht nemen.”
Het klinkt als een voorspelling. Jezus volgen resulteert in zelf vervolgd worden. Het vreemde eraan is dat het geen parten lijkt te spelen in Westerse landen. Misschien op kleine schaal, in een bepaalde vorm. Maar vaak is het ervaren van vervolging niet meer dan iemand die afgeeft op christenen, omdat zij het vreemde gedrag niet begrijpen. En dat is geregeld nog goed voor te stellen ook. Ik ben het eerlijk gezegd gaan begrijpen waarom mensen er voor kiezen geen christen te worden. Het zout voor de aarde en het licht voor de wereld lijken hun kracht verloren te hebben. Geloven en vertrouwen op Jezus heeft op grote schaal plaatsgemaakt voor woorden, vorm en buitenkant. En dat is niet iets om jaloers op te worden. Tegelijk opent het mij de ogen voor iets nieuws. Als de kracht en het licht op grote schaal weg lijken te zijn, wáárom zou er dan nog vervolging zijn?
De eerste christenen hadden smaak. Ze werden vervuld met de Heilige Geest. Dat was geen emotie, het was heilig vuur. En dat werd geproefd. Er was bekering tot God, er waren wonderen, er was eenheid en eenvoud van hart. Zij loofden God en ze vonden genade in de ogen van heel het volk. Er waren er velen die zich bekeerden tot God wanneer ze hoorden over Jezus die gekruisigd, gestorven en opgestaan was. Het was een aanstekelijk, smaakvol geloof. De apostelen preekten niet zichzelf, maar Jezus. Het vreemde dat mij opviel was, dat vervolging niet zozeer van het volk vandaan kwam. Maar van religieuze leiders. De Farizeeën en de Sadduceeën. Het waren de leiders van het volk en de oudsten van Israël die obstakels opwierpen om tot Jezus te komen. Zij wilden hun eigen belang niet opgeven. Zij probeerden de toewijding aan Jezus in te dammen door apostelen gevangen te nemen en hen met grote dreiging te gebieden dat zij tot geen een mens meer in die Naam mochten spreken. Zo’n vervolging is bemoedigend. Het is een reden voor blijdschap. En maakte de apostelen vrijmoedig en onbevreesd.

Vandaag de dag lijkt er in bijvoorbeeld Nederland geen reden voor vervolging te zijn. We leven in een land waar vrijheid van godsdienst is. Toch is het opmerkelijk dat mensen die de Bijbel van tekst tot tekst echt serieus nemen en uitdragen en doen wat er staat, te maken krijgen met vervolging, juist van medechristenen. Ik heb onder andere van heel dichtbij ervaren hoe mensen weggehouden werden van het avondmaal omdat zij thuis met een groepje mensen bij elkaar kwamen om te bidden en Bijbelstudie te doen. Wat ik niet zoveel hoorde in preken van mijn jeugd was dat Jezus de enige weg tot God is. Jezus werd geregeld verzwegen in de gemeente, en soms door leeftijdsgenoten ontkend: “Het gaat niet om Jezus, het begint bij de wet.”
Jezus is een struikelblok geworden en dat is niet iets nieuws. Het was toendertijd een menselijke reden waarom Hij gekruisigd werd. Hij werd door de bouwers van het gebouw veracht, maar Hij is juist de Hoeksteen geworden. De steen waarop het gebouw rust. Het gaat om Hem. Want alles is door, voor en tot Jezus.
In Jezus is de zaligheid, en in niets anders. Niets kan iets toevoegen aan deze zaligheid. Geen collecte, offer, geen samenkomsten of geen traan. Het geloof in Jezus is rusten bij Hem. Geen verwachtingen hebben van jezelf, niets meer vasthouden, maar loslaten en overgave.

4 Comments

  1. Mooi geschreven Arjanne. Vervolging is hier in Nederland ook, al is het op een andere manier als in buitenland. Toen ik daar mee worstelde zei de Heer wie denk je wel dat je bent! Denk je dat je meer bent dan je Heer! Mijn hebben ze bespot, geslagen,vervolgt en zelfs gedood. En zo is het. Dan kan je het meestal in vreugde doen. Omdat je weet dat Hij bij je is.

    1. Ha Jacolien 🙂

      Wat super leuk van je te horen. Lang niet gezien of gesproken, en nu een bericht. Thanks.
      We zijn inderdaad niet meer dan de Heer. Naast de blijdschap die het mogelijk geven kan, zal het ook niet perse gemakkelijk zijn.
      Maar ondanks alles mogen we ons veilig weten in de handen van Jezus 🙂

      Groetjes

  2. Mooi geschreven.
    Vind het ook altijd lastig om in gesprekken daar balans en respect in te houden.
    Als camping pastor komen wij verschillende mensen tegen en zien ook dat er veel mensen niet “vrij” zijn.
    Religie /relatie

    Dank voor je stuk van vandaag Arjanne

    Groetjes Natasja Riemersma

    1. Hallo 🙂 Natasja 🙂

      Hoe gaat het?
      Ja, inderdaad, er is een groot groot verschil tussen religie/relatie. Soms hebben ze/we/ik dat nog geen eens zelf door.
      Wat mij wel eens opviel was dat ook mensen die beleden vrij te zijn, soms zelf ‘dragers’ waren van een juk. Hier zit er ook een.

      Bijzonder wat je mag doen op de camping als zijnde camping pastor 🙂 Heel veel zegen en ook het allerbeste.
      Groetjes Arjanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *