Go and live

De laatste tijd heb ik niet zoveel geschreven. De afgelopen twee jaar heb ik erg geworsteld met het christendom en met God. Het was geen wind in de zeilen, maar ik was bang om met het geloof wat ik nog had schipbreuk te leiden. Het geloof was zeer moeilijk om vol te houden, toch dacht ik: Ik wil het niet verliezen. De schittering van God had ik gezien in mijn leven en dat wilde ik blijven najagen. Ik had er heimwee naar.

Waar ik vooral tegen aan liep waren mede christenen met hun woorden en daden. Woorden van oordeel. Daden van religie. Woorden die me overhoop gooide. Met een relatie met een vrouw loop je het verderf in, ga je naar de hel; dat is niet twijfelachtig maar 100% zeker. Of: Hier scheiden onze wegen als christen. En het waren daden die regels boven de liefde zette. Niet meer welkom zijn. Dat waren signalen die ik plakte op mijn Godsbeeld. Was God zo ook? Wees Hij mij af? Was hij werkelijk boos op mij? Ik dacht het ja, en dan komt er een angst geloof. Een hopeloos geloof waarin je niet anders kan dan sidderen, wat je ook doet. Religieuze activiteiten werken niet eens meer mee, want het is toch te laat.

Maar God zij dank is dit niet mijn God. Het beeld wat medemensen afgeven is niet mijn God. Ik had beter kunnen weten. Echter liep het toch anders.

Ik dacht dat het geloof in God voorbij zou zijn, maar langzaam vond ik God terug. Op een wijze die ik nooit eerder had gekend. Het is nog vers. Maar nu weet ik dat ik Gods goedkeuring niet hoef te verdienen en niet kan verdienen. Naar God hoef ik niet op te klimmen. Hij kwam zelf naar beneden en rijkt mij Zijn hand aan. Geen hand van vijandschap maar van verzoening. En daar is geen datum in mijn leven dat ik dat meemaakte, maar ik besefte dat die verzoening al gebeurd was aan het kruis toen Hij de vijandschap brak, de scheidingsmuur wegbrak, de lijst met zonden wegdeed.

Ik hoef niet bang te zijn.

Ik hoef God niet gunstig te stemmen, zoals mensen deden in hun godsdiensten met goden. Want het is volbracht.

Het is goed.

Ik mag zomaar naar de troon van God gaan omdat de toegang vrij is. God is niet tegen mij, Hij is voor mij.

En dat maakt mij een vrij mens. Dat te beseffen maakt me zo gelukkig dat ik bij wijze van spreken (en stiekem doe ik dat) kan dansen en leven.In mijn woonkamer hing een huilende vrouw met op de achtergrond gebeden. Ik maakte het, want het stond symbool voor mijn leven. Maar ik heb het ingeruild voor een dansende vrouw. Go en live. Leef het leven, wat God heeft gegeven. Vrijheid

2 thoughts on “Go and live”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.