Homoseksualiteit

Het is 3 jaar geleden dat ik uit de kast kwam. Op zich was dit geen probleem en ook niet voor de omgeving. Ondanks deze openbaring werd ik geaccepteerd en hetzelfde behandeld. Echter was het wel een persoonlijke worsteling waar ik dag in dag uit tegen aanhikte in mijn gevoelswereld en gedachtewereld. Het hebben van lesbische gevoelens is niet te onderdrukken. Het voelt natuurlijk en een gevecht hiertegen is kansloos. Daarbij komt, dat wanneer je je gevoelens gaat uiten, omdat je hier enorm mee worstelt, dat sommige mensen denken aan een keuze of een demonische binding en ook adviseren contact te verbreken met diegene van wie je houdt (ook wanneer het niet wederzijds is). Dit doen kan wel, echter verloopt het proces zo dat je wel weer een nieuw persoon ontmoet op wie je verliefd wordt en de herhaling gaat door. Is het echt de weg voor een homo om single door het leven gaan, dan is mijn mening – dan is verandering van binnenuit nodig en niet extern.

Ik heb zelf enorm geworsteld met eenzaamheid. In mijn dagboeken beschrijf ik dit als ‘een stikken in de eenzame nacht’. Niemand hebben om je leven mee te delen, mee te praten als je thuiskomt, tegen wie je aan kunt kruipen op de bank of geen kus of een arm om je heen als je huilt of juist veel liefde wil geven. Dat is eenzaam. Kijkend naar een toekomst die je menselijk gezien alleen tegemoet gaat, maar ook voelend dat je hier niet alleen tegen opgewassen bent, zonder iemand die met jou de lasten van het leven draagt. Het is een strijd. Het is een last. En het is je – vaker dan soms – huilend in slaap doen vallen in de armen van een knuffelbeer.

Er wordt gezegd dat dit hetzelfde is als hetero mensen die single zijn. Of mensen die eenzaam zijn in hun huwelijk. Los van de moeilijkheid waar ook deze mensen mee worstelen, vraag ik mij af: Is dat echt zo? Bekijken we dit dan wel eerlijk?

In April dit jaar ben ik gestopt met het strijden tegen mijn gevoelens van verliefdheid. Ik kon het niet meer en wilde het niet meer. Ik heb een liefdevolle jonge christelijke vrouw ontmoet met wie ik een relatie heb gekregen. Zonder hierop specifiek de aandacht te willen vestigen, wil ik delen welke strijd dit geeft. Het ‘je mag het wel zijn, maar niet uiten’ is realiteit en die realiteit is harder dan je denkt. Ik wil niet persé een promoter zijn van homoseksualiteit, maar wat je meemaakt als homo doet je wel opkomen voor homofielen en homoseksuelen. Want per direct ben je door veel christenen afgeschreven en niet meer iemand om serieus te nemen op het gebied van geloof. Terwijl – en laat ik voor mijzelf spreken – ik dezelfde toewijding heb aan de Heere Jezus als voorheen. Naar Zijn wil zoekend met mijn hart en leven. En tegelijk ook worstelend met ‘Wat is nu Gods wil?’ en ‘Wat zegt de Bijbel?’. Vriendschappen worden anders of verbroken. Mensen heten je niet welkom (meer) en geven aan dat je een weg gaat op weg naar de hel. Mensen sturen aan op een breuk van je relatie en dat is brekend.

Het zijn christenen die nu – vooral in deze tijd van mijn leven – een beeld afgeven van veroordeling, conclusies trekken en afstand nemen. Is dat het hart van het Christelijk geloof? Is dat hoe de Heere Jezus omging met hen die gebroken en beschadigd waren? Wijzend op de zere plek en dan wegsturen zonder vorm van hulp? Ik dank de mensen die liefdevol zijn. Echter begrijp ik niet de vijandschap over zo’n ingewikkeld dilemma wat zulke verstrekkende gevolgen heeft voor een persoonlijk leven.

Ik begrijp het voor een deel als mensen er niet achter kunnen staan. Echter zie ik ook hoe ingewikkeld en bijna onmogelijk het is om een eenduidige visie te vormen over dit thema. Er is zoveel over geschreven en zoveel mensen, zoveel visies. Welke is nu waar? Voor mijzelf heb ik de gedachte dat als een weg niet tegen de wet van de liefde ingaat, deze goed is. Of, zoals bijvoorbeeld de mens niet gemaakt is om de sabbat, maar de sabbat om de mens. Zo hoop ik en denk ik dat een gebod er moet zijn om te dienen, uit bescherming en veiligheid.

Ik kan er nog veel meer over vertellen – deze reactie is zeer beperkt. Maar ik hoop met deze openheid mensen te bemoedigen en aan te moedigen. Ook hoop ik dat er een hoop begrip en liefde komt voor mensen die worstelen met deze gevoelens, ook voor mensen met een homoseksuele relatie die blijven worstelen met dit thema. Want het is ingrijpend en ingewikkeld.

Voor mensen die meer over dit thema willen lezen wil ik een boekentip, site en preken delen.Voor nu wil ik het hierbij laten.

Boek: Adam en Evert / de spanning tussen kerk en homoseksualiteit. Door: Erik Olsman Ruard Ganzevoort Mark van der Laan 

https://vromepraatjes.nl/plomp/homoseksualiteit/

Preek dominee van Campen: https://www.maranathakerk.nu/preken/2529-2018-02-04-17-00

Studie Willem Ouweneel: https://www.youtube.com/watch?v=_r7c09hUmhE&t=3182s

4 thoughts on “Homoseksualiteit”

  1. Heel goed om het onderwerp van deze persoonlijke kant te belichten. Wie zich er echt in wil verdiepen zou eigenlijk het boek ´Verscheurd´ van Justin Lee eens moeten lezen. Hij werd op school de Jezus-boy genoemd omdat hij altijd voor zijn geloof uitkwam. Maar hij worstelde wel met zijn homoseksuele gevoelens en deed alles om ervan af te komen. Zijn boek bevat een uitgebreide Bijbelstudie waarin alle teksten kritisch onder de loep worden genomen. De teksten gaan niet over monogame liefdevolle relaties tussen mensen van hetzelfde geslacht maar over seksuele uitspattingen waar geen liefde of trouw bij horen. Er was 1 tekst waar Justin niet uitkwam. Dat geeft hij eerlijk toe.
    De discussie blijft maar wanneer deze niet in liefde gevoerd wordt zullen we mensen beschadigen en dat kan nooit de bedoeling van Jezus zijn!

  2. Hallo Arjanne,

    Het maakt mij nooit uit of je homo, transgender, gehandicapt, dement, blind etc. bent,
    daar gaat het toch niet om, we zijn allemaal mensen, en ik kijk naar iemand als mens.

    Gon

  3. Dank je voor je open verhaal. Je moeilijke worstelingen, die je hebt laten zien. Maar ook het niet meer opgewassen zijn tegen gevoelens. Je hebt laten zien hoe veroordelend christenen kunnen zijn. Het is niet aan ons en ook niet aan mij om daarover te oordelen. Het gaat ook niet om wat de mensen zeggen. Het gaat om wat God zegt. Dat is het belangrijkste. Je bent net als ik een blogschrijfster en probeert dat ook te doen vanuit Gods liefde. Maar we weten ook dat Hij dingen niet goed vind, zoals we o.a. in de tien geboden vinden en wat voor ons bescherming is en ook voor onze naaste. En Jezus Christus zegt in Zijn Woord dat wel over meer dingen. En dat is ook m.b.t. het praktiseren van homoseksualiteit en dat kun je lezen o.a. in Romeinen 1. Nogmaals ik wil je niet veroordelen, wie ben ik? Maar voor mij is het ook belangrijk wat God zegt en dat betekent ook voor mij elke dag geestelijke strijd voeren. En wie volharden zal tot het einde zal zalig worden. Dat God ons deze volharding mag geven, want van onszelf hebben we het niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.