“Wat we opschrijven, is niet wat diegene had, maar waarvan hij of zij getuigde: ‘Ik mag koninkrijken beërven.’” Ik schreef het op toen mijn opa stervende was. Zijn sterven heeft me doen laten nadenken over geld en spullen én ons thuis: Het betere Vaderland.

Als je mij vraagt waar mijn geld naartoe gaat als ik het over heb, dan is mijn antwoord: naar investeringen in mijn huis en kleding. Het heeft mijn hart, als ik eerlijk ben. En nu zeggen de woorden van God: daar waar je schat is, daar gaat ook je hart naartoe. Met andere woorden: Waar we ons geld aan uitgeven, vertelt ons waar wij schatten opslaan.
Wat ik steeds meer ga beseffen is dat het niet twijfelachtig is of dat ik alles op aarde moet loslaten. Het zal zeker weten vergaan.
Wat dom eigenlijk om te investeren in datgene wat in rook opgaat.

Het uitzien naar materiaal en het winkelen komen vaak voort uit verlangen. Maar waar verlang ik ten diepste naar?
In feite naar iets wat werkelijke vervulling geeft, naar dat wat blijvend is. Maar o, wat houden wij onszelf vaak voor de gek. We investeren in onzekerheden en leven alsof het zekerheden zijn.
Het is beter om te geven aan datgene wat eeuwigheidswaarde heeft. Wanneer we delen van ons geld en goed, investeren we in hemelse rijkdom, de beloning die eeuwig is. Een erfenis die onuitputbaar en blijvend is.
Daarom is het zo goed om te bouwen aan datgene wat niet vergaat. Het is goed om te geven aan datgene wat je nooit kwijt kunt raken.
Alle gaven hebben we gekregen van God, en we mogen Hem teruggeven wat we van Hem Zelf kregen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: