Alle blogs, Gebedsleven, Lessen uit het Oude Testament, Omgaan met je medemens

Is God blij met jou?

Cornelius was een heiden. Toch vereerden hij en alle mensen in zijn huis de God van Israël. Daarbij gaf hij veel geld aan arme Joden, en wordt er over hem verteld dat hij heel vaak aan het bidden was. En dan komt er een dag dat een engel hem vertelt dat God blij is met wat hij doet. Cornelius leefde zoals God het wilde, zegt Gods Woord.

Als ik het goed begrijp zijn er twee zaken belangrijk voor God: de zorg voor armen en het gebed.

We kunnen leven in de veronderstelling dat we goed leven en trouw zijn aan God. Net zo trouw als andere mensen trouw zijn aan hun afgoden. Hun trouw aan afgoden gaat ver: Ze zoeken ernaar totdat hun voeten pijn doen. Schreeuwen ernaar totdat hun keel er pijn van doet.

Als we zo leven in aanbidding voor onze God, dan spreekt dat van toewijding en afhankelijkheid.

Wat God graag wil

We leven wellicht in het verlangen te doen wat God graag wil. We vragen het Hem ook: Heer, wat wilt U graag dat wij doen? We willen Hem volgen in de regels die Hij geeft. We willen Hem graag dienen, zelfs door soms te stoppen met eten en drinken. Om Hem op deze manier onze toewijding te laten zien. Maar onder het vasten doen we ondertussen niet wat God wil. Misschien gaan we ondertussen gewoon door met onze eigen dingen.

Het vasten op zichzelf is niet wat God wil. Gebed is belangrijk en noodzakelijk. Maar er moet meer zijn. Het is ook DOEN wat God graag wil. En wat is Gods verlangen?

Het komt hier op neer: Zorg goed voor de mensen om je heen.

Als iemand honger heeft (letterlijk en figuurlijk), geef hem dan te eten. En dan niet met mate, maar net zo veel als dat je zelf eet. En geef aan de armen alles wat ze nodig hebben.

Wanneer we dat gaan doen, dan zullen we gelukkig zijn. En God koppelt daaraan beloften: Dan zal Ik je leiden. Dan zal Ik antwoorden. Ik kom je helpen. Ik zal je beschermen en je sterk en krachtig maken.

Op deze manier zullen we lichtverspreiders zijn. Een licht zijn in de duisternis.

Niet moe, maar kracht en sterkte

Dit is godsdienst waar God werkelijk blij van wordt en die we ook terugzien bij Cornelius. Hij was als een van de eerste heidenen geen vreemdeling of gast meer, maar een burger, net als de heiligen en huisgenoten van God.

Het dienen van de afgoden maakt moe: voeten gaan pijn doen vanwege het zoeken, en kelen gaat pijn doen vanwege het roepen. Zo kan het in het leven met God ook zijn. Wanneer we Hem dienen zonder dat ons hart erin is. Voor een leven met God, waar Hij ons vraagt verder te gaan dan alleen bidden, vraagt dat om een hart dat Hem vertrouwt.

En mensen die op de Heer vertrouwen, zullen niet moe worden als ze lopen. Ze zullen niet struikelen. Daarentegen zullen ze kracht en sterkte krijgen.

(Handelingen 10, Jesaja 40 & 58, Jeremia 2)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *