Misschien huilend en in angst, maar toch vol overtuiging.

Zie, Ik kom om Uw wil te doen, o God. Het was Jezus Die dat zei tegen Zijn Vader, ergens in de eeuwigheid. De weg van Zijn leven die Hij zou gaan, zou de weg van het kruis zijn, met sterven tot gevolg. Een marteldood. En toch zei Jezus: Zend Mij. Wat me trof, was dat Hij dit gewillig zei. Met liefde. Ja, met grote liefde. Geen spartelen van Zijn kant, geen onwilligheid, niet mopperend. Maar in toewijding aan Zijn Vader en ziende op het einddoel. En daar in de hof van Getsemané, waar Jezus in angst is, buigt Hij voor Zijn Vader. Je kunt wel zeggen: het is het keerpunt in de geschiedenis. Daar waar Adam en in hem heel de mensheid kiezen voor hun eigen wil, daar zegt Jezus: Zie, Ik kom om Uw wil te doen, o God. Oftewel: Uw wil geschiede. Misschien huilend en met angst. Maar toch vol overtuiging en toewijding, vanuit Zijn hart om Zijn Vader te dienen en te eren. 
Jezus, gezonden door Zijn Vader. Door onze God Die ons liefheeft, met grote liefde. En zoals God zegt: óók toen wij dood waren door de overtredingen.
Jezus, de vriend van zondaren.
God heeft ons met Jezus levend gemaakt – en het is genade dat wij zalig zijn geworden.

Dat is Kerst voor mij. Zoals Gerald Troost dat zingt in een van zijn liederen: In de stal van mijn hart is een Kind geboren. En het wordt licht en het geeft kleuren aan het donker om mij heen. In de stal van mijn hart lijkt soms alles verloren, maar Iets beweegt, want er is Liefde en het laat mij niet alleen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.