Vrij van binnen?!

Het is nog geen twee weken geleden dat ik tegen iemand zei: “Soms moet je iets eerst durven verliezen, zodat je het kunt behouden.” Het ging in deze context over vriendschappen. De nacht waarin ik je dit schrijf, werd ik ermee wakker, een verband leggend met de woorden van Jezus: “Want wie zijn leven zal willen behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven zal verliezen om Mij, die zal het vinden.”
Het zegt iets over vasthouden en loslaten. Met aan beide kanten een consequentie. Houd je vast, dan juist zul je het leven verliezen. En verlies je het om Jezus, dan juist zul je het leven vinden.
Vasthouden zegt iets over een kramp, een strijd, het gaat over niet los kunnen, willen of durven laten. Loslaten zegt alles over overgave en stoppen met vechten. Maar juist in de overgave aan de Heere Jezus is vrede, vrijheid en het leven. Overgave aan Jezus zegt onder andere: Ik verwacht het niet meer van mijn eigen kracht en kunnen. Ik verwacht het niet meer te redden met hetgeen waarvan ik dacht dat het mij redden zou.
Zoals David zegt in de Psalmen: “Dezen vertrouwen op strijdwagens en die op paarden, maar wíj zullen de Naam van de HEERE, onze God in herinnering roepen. Zíj kromden zich en vielen, maar wíj zijn opgestaan en staande gebleven.”

In overgave aan de Heere, in het niet meer verwachten van jezelf of van anderen, is bevrijding. Gewoonweg een bevrijding van jezelf. Wat heerlijk dat je het dan ook niet meer hoeft te verwachten van jezelf. Alle pogingen zijn (toch) tevergeefs. Ook wat betreft het vechten tegen zonde en het loskomen daarvan. Het is niet haalbaar uit eigen kracht. Je kunt knokken, knokken, knokken. Bidden totdat je er bij neervalt. Je kunt pogingen doen je buitenkant op orde te krijgen, maar het maakt je niet vrij van binnen. Hoe is dat dan haalbaar?
Vrijkomen van hardnekkige zonde, is mogelijk. Vrijkomen van verslaving, is mogelijk. Vrijkomen van jezelf, is mogelijk. Maar het vraagt iets en dat is: Stoppen met vechten. Het vraagt deze keuze: Geef je geheel over aan Jezus. Je hele hebben en houden.
Sterf aan jezelf, dán zul je vruchtdragen.
In de overgave aan God is vrede en vrijheid. Het betekent dat je eindelijk mag rusten (bij Hem).

4 Comments

  1. Mooi Arjanne. Stoppen met vechten is het begin van vrijheid.
    Ik ben een boek van Dietrich Bonhoeffer aan het lezen en moet denken aan je eerdere blogs waar je kritisch was op hoe het geloof door kerken wordt gepresenteerd. Denk dat Bonhoeffer je oa daarom erg zou aanspreken. Overgave is in zijn leven een rode draad geweest.

  2. Mooi stuk.
    Wie de Zoon heeft vrijgemaakt is waarlijk vrij.

    Zat gister een filmpje over het leven van Augustines te bekijken.
    Zijn spreuk: Mijn hart is onrustig totdat het rust vind in U .
    Ik vond dat zo mooi, als je nog geen Christen bent heb je altijd die lege plek
    in je hart die je met allerlei dingen probeert te vullen om echt gelukkig te worden.
    Als je al Christen bent is het in moeilijkheden altijd weer je zorgen aan Hem overgeven totdat je hart weer rustig wordt.

    Echt heel goed geschreven, dit is het,

    Groetjes Gonnie.

    1. Ha Gonnie!

      Precies dat! Wie God vrij maakt is echt vrij 🙂

      Ik geloofde het niet. Omdat ik het niet kende. Maar nu heb ik het ook zelf ervaren 🙂

      Bekend citaat van Augustinus. Je stuurde ook het plaatje met het citaat: Dankjewel.

      Gods zegen, Groetjes Arjanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *