Geen God van onderscheid
30 januari 2020 2 Comments Alle blogs, Evangelie, Ik heb het op mijn hart arjanne

Stel je eens voor dat alles waarin jij hebt geloofd, niet waar bleek te zijn. Je hebt je leven op waarheden gebouwd, die onzin waren. Je hebt ervaringen gehad die je jezelf hebt wijsgemaakt, terwijl jij dacht dat het een levens veranderende bekering was. Je hebt mensen geloofd en je hebt je door hen laten leiden in je geestelijke leven, maar het was niet echt. Die mensen hadden een dubbelleven. Je las de Bijbel, betrok het op jezelf. Terwijl het niet hoefde.

Je voelde dingen, maar het tegenovergestelde was waar. 

Je dacht dat je iets niet zou kunnen – en nooit niet. Terwijl je er prima toe in staat was.

Je zag dingen, maar het was er niet.

Wat zou dit met je doen? Wat zou je zekerheid zijn? Zou je veranderen? 

Ik probeer iets te schetsen, zodat je mij hopelijk begrijpt. Want het bovenstaande is met mij gebeurd.

Daardoor ben ik veranderd en ben ik andere keuzes in mijn leven gaan maken. In een relatief korte periode.

Voor heel veel mensen niet te begrijpen. Maar jouw weg is niet mijn weg. En dat hoeft ook niet. Ieder zijn eigen weg onder leiding van God.

Ooit was er een beeld van mij, dat ik dicht bij de God leefde. Dat ik een voorbeeld was in geloof. Mensen zeiden dat tegen mij. Zo werd ik ook benaderd. Tot het moment dat ik een relatie kreeg met een vrouw. En ik liet zien dat ik anders was gaan denken. Mijn visies rondom het geloof zijn veranderd. Ik ben minder religieus. Maar des te meer vertrouw ik op Jezus voor mijn leven én vertrouw ik op Jezus voor de mensheid die Hem nodig heeft.

Het verschil is denk ik, dat ik niet meer hard werk om iets te verdienen. Dat ik geen schouderklopje probeer te krijgen. Of me geliefder wil maken dan dat ik ben. Want ik ben door God net zo geliefd als iedere zoon of dochter van God. Gods is net zo dicht bij mij als bij jou, als bij moeder Theresa. Hij is geen God van onderscheid.

Op gevoelsmatig niveau ben ik niet meer bang. Het weten dat God niet mijn vijand is, en ook geen vijand is van de mensheid, heeft mij vrijgemaakt. God heeft lief. God heeft verzoend en vergeven. Jezus hééft volbracht. En ik hoef God niet aan mijn kant te krijgen. Want Hij is met mij, alle dagen. God is voor mij en om mij heen.

Toch denken sommigen anders. Dat is voor hunzelf. Dat is hun proces. Toch ervaar ik het als jammer als mensen geen gesprek meer met mij aangaan over geloofs onderwerpen of niet meer serieus nemen of mij vermijden of contact verbreken. Misschien omdat ik anders ben gaan denken wat niet past in de straat van anderen? Of ben ik op eens een andere persoonlijkheid? Ik heb soms geen idee. Het is niet dat het moet. Maar ik mis het contact. Gewoon om elkaar te bemoedigen in geloof, om vol te houden. Het mooie te delen van het leven met God, maar soms ook de twijfels. En weetje: het heeft een wisselwerking. Als mensen mij geestelijk gezien loslaten als afvallige, ben ik minder bereid mijn vragen en twijfels en pijnpunten te delen. De dingen waarin ik onzeker over ben. Ik geef mij niet meer bloot. 

Ik vraag niet of mensen mijn keuzes goedkeuren. Het is niet aan ons. Het is iets tussen mij en God. Ik vraag wel, aanvaard mij als kostbaar medemens door God gemaakt. Ik vraag je: Zie mij. Kijk naar Jezus hoe Hij rondging en zich liet zien. Hoe Hij vroeg: Aanbid God in geest en in waarheid. En misschien is het een zondige waarheid. Maar de Vader zoekt mensen die Hem op de manier zoals ze zijn, Hem aanbidden in oprechtheid, omdat ze gewoonweg niet zonder Hem kunnen.

En hier zit zo’n iemand. Met open handen en een open hart voor God. Wachtend en vertrouwd op de leiding van Hem in mijn leven.

Over de auteur
Leave Comment
  1. 1

    Anne Stekhoven

    Pijnlijk dat de liefde voor jouw vriendin een einde betekende voor de liefde van sommige vrienden. Ik vraag me dan wel af of het dan wel liefde was.. Waar het hoogste gebod de hoogste prioriteit krijgt zullen verschillende inzichten nooit een wig tussen mensen drijven.

    Beantwoorden
  2. 1

    G.S.

    Toen ik gelovig werd en echt niet op een extreme manier verlieten de meesten van mijn vriendenkring me.
    Hier waar ik woon zijn bijna geen Christenen. We willen zo graag door de medemens geaccepteerd worden.
    Maar het stikt van de groeperingen. Vroeger behoorde ik bijv. Bij de rokersgroep op het werk, toen ik stopte
    kwam ik niet meer in het rokerskamertje. Katholiek, Protestant, Hervormd, Pinkster etc. maar 1 Hemel.
    Ik denk zolang we op de aarde wonen dat er verdeeldheid zal blijven . Ja en soms tref je het dat je met iemand hetzelfde er over denkt. Mensen onderdrukken bewust of onbewust.
    Vertrouw niet op je eigen inzicht maar op God..

    Arjanne, goed geschreven, ik begrijp je, vele fases van groei in het geloof maakt een mens door.
    Beter dan stilstand en alles maar klakkeloos aannemen.

    Beantwoorden

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: