Stories: Jahweh is genadig (Johannes)
11 juni 2020 No Comments Alle blogs, Persoonlijke verhalen, Verhalen arjanne

Jahweh is genadig (Johannes)

Hij zat in de tuin. Zijn jas aan, zijn sjaal om en een blauw kleed over zijn benen. Ik zag hem zitten in zijn rolstoel, hij zat in de zon, en rookte een sigaret. Hij zong wat soldatenliedjes en af en toe ving ik een zin op van een christelijke hymne. Roken dat deed hij al 60 jaar. Ja, en als je dat al zolang deed, dan ging je daar niet meer mee stoppen. Zoals hij zei, toen ik mijn fiets parkeerde. Ooit in dienst was hij daarmee begonnen. Nu was Johannes bijna 90 jaar en het einde is in zicht.

Al 3 maanden in een hospice, dat betekent meestal dat het nog maar heel eventjes duurt. Nadat ik een stoel had gepakt en bij hem was gaan zitten en ook wat vragen stelde, begon hij te vertellen. Terugkijkend naar zijn leven was het zwaar geweest. In de oorlog gediend als schutter, daar was hij goed in geweest, en op een latere leeftijd had hij kanker gekregen. Na het overlijden van zijn vrouw had hij besloten een einde aan zijn leven te maken. Daar stond hij dan te wachten, op het randje van het perron. In de verte kwam de trein aan – een grijze vlek. Hij vertelde dat hij dacht: Was dít het dan, en kom ik dan op déze manier aan mijn einde? Nee, dat kon toch niet! Hij draaide zich om en liep weg. Zoef … en de trein raasde voorbij. Er liep een man naar hem toe. Hij vroeg of Johannes hulp nodig had. “Nee”, antwoordde hij. “Het is goed”. De man sloeg een arm om hem heen en vroeg hem nogmaals; Is het goed? En bood hem koffie aan. Zo gezegd, zo gedaan.

De onbekende man vertelde hem over de liefde van God. Nu Johannes dit vertelde begonnen zijn ogen vol te lopen met tranen en begon hij met huilen. Zijn lichaam schokte. “Als God voor mij is, wie zal er dan tegen mij zijn?” Het was zijn beleving geworden, zoals hij zei. “Ja”, zei Johannes die soms zinnen meerdere malen herhaalde en ook van de hak op de tak sprong. “Ik keek terug en zag maar één paar voetstappen staan. Ik zei: ‘Waarom dan? Juist toen ik het zo moeilijk had.’ Toen antwoordde de Heer mij liefdevol. ‘Juist toen je het moeilijk had, heb Ik jou gedragen.’” En opnieuw biggelde er een traan. Johannes zei: “Nou, als dit je onberoerd laat, dan heb je geen gevoel.” Ik keek hem aan, en zag dat er een mier liep op zijn jas. Voorzichtig haalde ik de mier weg en legde mijn hand op zijn arm.

Ik vertelde hem over datgene wat ik had geleerd in mijn jeugd, in de kerkelijke gemeente: “Johannes, het is de enige troost om in het leven en in het sterven, het eigendom te zijn van de Heere Jezus.” “Ja”, zei hij. Ik stak opnieuw zijn sigaret aan. Johannes vroeg: “Zoek is op, op goegle: “Als gij in nood gezeten, geen uitkomst ziet, wil dan nooit vergeten: God verlaat u niet.” De klanken via YouTube vulde de tuin. Mijn hart was geroerd. Dit was mijn eerste ontmoeting met Johannes en waarschijnlijk mijn laatste met deze man. Het lied kwam ten einde. En ik rolde hem in zijn rolstoel weer richting binnen.

_______

Stories zijn een serie verhalen van mensen die ik heb gesproken. Ze waren ziek en zijn inmiddels overleden. Mensen van verschillende leeftijden en (geloofs) achtergronden. Wat waren hun woorden, wat leerden zij en wat maakten zij mee? In stories kun je meelezen.

Tags
Over de auteur

Leave a reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: