Blog | We zijn zoekend, misschien wel dolend? Maar ‘wat zoek je?’

Op dit moment, in de druk van dit leven, probeer ik rust te vinden. Zoekend, zie ik mij gaan. En ik bedenk: Ik ben overal geweest. En iedere keer was ik bezig met het volgende moment. Ik herken het bij mijzelf: Het jagen naar een gelukkig leven, een zoektocht naar vulling, maar het lukt niet bijzonder veel. Juist door het krampachtig te zoeken, mis ik hét moment van schoonheid en geluk. Sinds wanneer speelt dit? Waar komt het vandaan? Ik probeer antwoord te geven op deze vraag en ik denk dat het sinds mijn bewustwording speelt. Een vol gevoel, een onbezorgd leven, gaat denk ik terug naar misschien wel mijn babytijd?

Mensen zijn op zoek, allemaal op hun manier.

Een nieuwe auto, een mobieltje, ander werk of verhuizen. We zijn zoekend en misschien zelfs een tikkeltje dolend op deze wereld. Ongeluk proberen we weg te jagen of er tegen te vechten. Moeilijke gevoelens doorstaan? Het is een hele kunst. En juist als je denkt dat je er grip op kunt krijgen door er controle over uit te oefenen, glipt het uit je handen en kom je misschien wel vaster te zitten in patronen.

Ik heb een wijze vrouw. “Wat zoek je?” Vraagt ze op deze  verdrietige momenten. En ook: “Kun je het opvullen? Denk je ..?”

“Ik zie het jou zo proberen, met van alles. Maar het gaat je niet verder helpen dan voor dít moment. En daarna val je weer in een ontevreden gevoel.” 

En verdraaid, ze heeft gelijk, denk ik dan. 

“Maar wat zorgt ervoor dat je blijft vechten?”

Dan zeg ik: Ik wil het gevoel niet!

Wat ze denk ik probeert te zeggen is: Aanvaard het. Stop tegen zulke soort gevoelens te vechten. Het gaat je niet verder helpen, dan je alleen een ontevreden leven bezorgen. Het maakt je moe en gestrest.

Het leven bestaat uit ups en downs. Het maakt het leven niet saai (en is zeker niet saai als je bij mij zou wonen 😉 ), het is een avontuur.

Soms bestaat het leven uit dingen doen die niet leuk zijn, ronduit saai en onnuttig. Soms bestaat het uit een gevoel van voldoening en tevredenheid. En de kunst is onder alles tevreden te zijn met wat je hebt.

Vandaag zat ik ontevreden op mijn fiets. Ik reed met 26 kilometer per uur door Veenendaal heen. Het zweet op mijn voorhoofd. Een moment om tot bezinning te komen, mezelf bij kop en kont te pakken en te corrigeren. “Ja, je mag je rot voelen. Voor alles een tijd, maar nu weer: Hoofd omhoog. Je bent gewoon in feite gelukkig.” En werkelijk waar, ik kon weer even glimlachen naar mijzelf. En de situatie wat luchtiger bekijken. Dit alles na het inzichtelijk gesprek met mijn partner. 

Niet voor iedereen zal het perse in zulke situatie werken, iedereen zijn of haar gevoel is anders. Maar voor mij was het een manier om mijzelf even aan te spreken. Als gevoelsmens laat ik mij veel leiden door het gevoel en geregeld pakt dat niet goed uit.

Een manier is, om te ontspannen in een gevoel (ook van tevredenheid 😉 ) en niet in een vechtmodus te gaan. 

En juist in de ontspanning vind je vrijheid.

Aanbevolen artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: